Manuel Lourenzo, premio de honra Fernando Rey

O Teatro Colón da Coruña acollerá o vindeiro 10 de abril a Gala da XIX edición dos Mestre Mateo na que o actor, dramaturgo, director teatral, tradutor e docente Manuel Lourenzo recibirá o premio de honra Fernando Rey, en recoñecemento á súa extensa e prolífica traxectoria e á súa ireemplazable contribución á cultura galega. Nacido no 1943 en Ferreira do Valadouro (Lugo) desde principios dos anos sesenta desenvolveu unha intensa actividade como actor, dramaturgo, director teatral, tradutor e dinamizador de diferentes iniciativas culturais. Fundador de O Facho, Teatro Circo, Escola Dramática Galega, Compañía Luís Seoane, Elsinor Teatro e a Compañía Casahamlet, a súa vocación docente convertiuno en mestre de varias xeracións de intérpretes. Figura referente no compromiso co teatro e a creación dramática, foron dous personaxes audiovisuais os que lle deron unha inmensa popularidade entre o público: o pescador Melgacho, na serie Mareas Vivas e Vicente Otero,

De Vacas: “a cultura é a nosa táboa de salvación en tempos de crise e incertidume”

De Vacas serán as encargadas de poñer música en directo á Gala dos XIX Premios Mestre Mateo, que emitirá a Televisión de Galicia o 10 de abril en directo ás 18:00 horas. A banda xa puxo música noutros eventos como a Gala de Premios Catas de Galicia 2018 ou os  Premios da Cultura Galega 2016. En que difire o prantexamento das actuacións para  unha Gala ou para un concerto? “Para un concerto somos nós quen establecemos o noso propio guión, ese que marca as pautas a seguir para facer o espectáculo que temos na cabeza. No caso dunha Gala o guión xa nos vén dado e o que temos que facer é adaptarnos ás necesidades da propia Gala. Digamos que nun concerto nós somos as protagonistas do espectáculo e nunha Gala somos parte do mesmo, e o noso traballo ten o obxectivo de aportar todo o que sabemos para contribuír a que o conxunto funcione da mellor maneira posible”.   Despois de anos compartidos no Coro da Rá, Faia Díaz, Inés Salvado e Paula

José Luis Castro de Paz: “O estudo das prácticas do IIEC-EOC é unha peza máis para contribuír á nova memoria do cine español baixo o franquismo”

A Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas de España convocou a primeira edición das Axudas á Investigación Luis García Berlanga, unha iniciativa que conmemora o centenario do nacemento do cineasta valenciano. Tres foron os proxectos de investigación seleccionados, entre os que atopamos un nome familiar, o do noso asociado José Luis Castro de Paz.  O Catedrático de Comunicación Audiovisual e Publicidade da Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela presentou á convocatoria, xunto con Asier Aranzubía Cob, o proxecto Lugar y significación de las prácticas del Instituto de Investigaciones y Experiencias Cinematográficas (IIEC) y la Escuela Oficial de Cinematografía (EOC) dentro del cine español del periodo franquista. Fonte: Ministerio de Cultura Que foron o Instituto de Investigacións e Experiencias Cinematográficas e a Escuela Oficial de Cinematografía? Trátase do primeiro centro de estudos

Pablo Lamosa: “Entendín como a mellor opción continuar o meu camiño nos VFX en Galicia”

A pesar da súa xuventude, no currículo do noso asociado Pablo Lamosa figuran algúns dos proxectos audiovisuais máis exitosos dos últimos tempos. Titulado en Comunicación Audiovisual na Universidade de Vigo, empezou a súa andaina profesional vencellado a produtoras galegas traballando como cámara, editor e postprodutor para, en 2016, dar o salto a Madrid para traballar en El Ranchito como compositor de VFX. En 2020 regresa a Galicia para fundar Cormorán, un estudio que, baixo o slogan “Efectos visuais creados desde o Atlántico” ofrece os seus servizos de composición e VFX desde Bueu.  Hai dúas vertentes principais do traballo de efectos visuais “unha máis centrada no que eu chamo 'apoio á edición' que é un traballo máis técnico de facer modificacións sobre a imaxe que non se acadan dende a edición ou a etalonaxe: certos retimings, borrados, pantallas partidas, fluidmorph, redución de gran, reescalados... E despois está a parte máis 'artistica' que

Gonzalo Suárez: “O mellor que lle podería pasar ao festival e eliminar a palabra inclusivo da súa denominación.”

Facer visible o invisible, ese é o lema do VIIFF - Festival de Cine Inclusivo de Vigo, un evento que naceu o ano 2016 coa vontade de sensiblizar sobre a inclusión na nosa sociedade, en distintos ámbitos, e para derrubar as distintas barreiras que dificultan o acceso do público ao audiovisual. Falamos co noso asociado Gonzalo Suárez, responsable do VIIFF xunto con Teresa Barberena, sobre esta cita que acaba de entrar a formar parte de Proxecta, a coordinadora de festivais de Galicia e que, a pesar das limitacións debidas á crise sanitaria, seguiu medrando en contidos e repercusión “temos a sorte de que o Festival suscitou moito interese desde a súa primeira edición, contando cun público asiduo e nesta edición non nos abandonou malia a situación sanitaria. Ademais, ano tras ano, gañamos novos públicos”.  Un bo indicador deste interese é que todos os anos hai algunha sesión que ten que colgar o cartel de “non hai billetes”, incluída nesta edición

Xacio Baño: “Interésame moito a palabra escrita que vibra oitenta anos despois de ser escrita”

En 2015 Xacio Baño recibía o Premio Canal+ mención do xurado en Clermont-Ferrand, un dos festivais e mercados de curtametraxes máis importantes do mundo por Ser e voltar, un retrato dos seus avós que navega na fronteira entre a ficción e o documental. Seis anos máis tarde regresa ao festival francés con Augas Abisais, un traballo experimental no que volvemos atopar á avoa e, desta vez ela é a que retrata a un tío seu, Casto Balsa, un soldado de 17 anos que faleceu na fronte de Teruel nos derradeiros días da Guerra Civil. A historia dunha vida á que chegou por casualidade “un día xogando a Indiana Jones no faiado da casa dos meus bisavós apareceron estas cartas entre numerosos recibos da contribución, xornais vellos e papeis sen importancia.  Ao recolectar as cartas e todos os documentos relacionados con Casto, sentín que aí había unha película que atrapar”.Conversamos co noso asociado sobre a súa última proposta, que pasou polo Festival de Xixón, o

Manuel Cortés “a pesar de todos os obstáculos, somos quen de seguir traballando e creando riqueza”

Doce veces candidato aos Premios Mestre Mateo (sete como guionista e cinco como intérprete) Manuel Cortés será a persoa encargada do guión da Gala dos XIX Premios Mestre Mateo. Non é algo novo para el, que xa foi o guionista da Gala en tres ocasións anteriores. “Se pensaron en min, algo debín facer ben as outras tres veces”. Considera “unha sorte” traballar con Tito Asorey, quen asume a dirección “con el a creatividade, a comunicación, o respecto, a liberdade... están asegurados”. Este ourensán de Vilardevós é un rostro popular para os espectadores galegos de teatro e televisión; para os primeiros, pola súa vinculación ao Grupo Chévere case desde a súa fundación. Para os segundos, polo seu traballo en proxectos As Leis de Celavella, Pepe o Inglés, O lápis do carpinteiro, Invasor, Libro de Familia, Matalobos, El tiempo entre costuras, Gran Hotel, El Ministerio del Tiempo ou O sabor das margaridas, entre outros. Se tivese que elixir en cal das

Lucía Veiga: “Os premios deben servir como proba de que somos axentes imprescindibles da sociedade”

Empática, autoesixente e cabezuda (que tamén pode ser perseverante), tranquila, positiva e paciente. Con estas palabras se define Lucía Veiga, filóloga, actriz, monologuista e presentadora, con anos de percorrido actuando nos escenarios de toda Galicia. Ela será a presentadora da Gala dos XIX Premios Mestre Mateo.  Recibiu o encargo de Óscar Cruz, produtor executivo do evento e membro da directiva da Academia “falar con Óscar sempre é un chute de positivismo e bo rollo, así que collín á chamada feliz, por saber del e falar un chisco. Cando me explicou o motivo primeiro pensei que era unha broma, pero aínda non eran os Inocentes, así que a continuación o pobre tivo que aturar a explosión de alegría. Probablemente foi unha das chamadas máis emocionantes da miña vida”. “No 2020 dos confinamentos, do illamento, das distancias e dos peches, o único ao que nos puidemos aferrar para non murchar foi á cultura”Lucía Veiga, presentadora da Gala dos XIX

Tito Asorey: “Queremos aportar optimismo e que nos sintamos conscientes e orgullosos do noso”

Tito Asorey será o director da Gala dos XIX Premios Mestre Mateo, un espectáculo que se celebra nun momento de incerteza debido á situación sanitaria derivada da Covid-19 “como as medidas están a cambiar considerablemente dependendo da evolución da pandemia, temos que estar preparados para calquera panorama. O que si temos claro é que a Gala se vai realizar, e que vai ser televisada. Evidentemente, será moi diferente das Galas anteriores, dado que non vai poder ser unha noite de reencontro físico de toda a profesión”.  “A Gala será moi diferente das Galas anteriores, dado que non vai poder ser unha noite de reencontro físico de toda a profesión”Tito Asorey, director da Gala dos XIX Premios Mestre Mateo Asumiu o encargo da Academia Galega do Audiovisual con “agradecemento” e “vertixe” e, nas circunstancias que estamos a vivir, considérao “unha aventura moi estimulante e divertida. Ata o de agora sempre desbotara a idea de dirixir algunha

Chega ás salas Hasta el cielo, atracos a ritmo de trap

Logo do seu paso polos festivais de Málaga e Roma, este venres 18 de decembro chega ás salas de cinema Hasta el Cielo, a última película de Daniel Calparsoro, producida por Vaca Films. Trátase dun thriller trepidante de atracos inspirado en feitos reais. En palabras do seu director, Hasta el cielo “conta a historia dun soño, de todo o que tes que sacrificar para alcanzalo”. Conta cun elenco de novos actores e actrices encabezados por Miguel Herrán e Carolina Yuste e coa presenza de Luis Tosar, actor habitual nas producións de Vaca. Falamos sobre a súa rodaxe e dos próximos proxectos co noso asociado Borja Pena, produtor do filme. Chega ás salas de cinena Hasta el cielo. Volvedes traballar con Daniel Calparsoro, logo de Cien años de perdón pero, nesta ocasión é unha pelicula de atracos moi diferente. Que foi o que vos atraeu dela para embarcarvos na súa produción? Dani contounos a idea que lle roldaba á cabeza xusto cando rematamos Cien Años