“O dixital ampliou as posibilidades da ambición de contar” Juan Pedro de Gaspar | Director de arte

Premiado cun Goya por Blackthorn, recén estreada El desconocido, de Dani de la Torre, acaba de rematar en Budapest a segunda parte de Zipi y Zape. Juan Pedro de Gaspar abriu a nova edición do Foro Aberto da AGA, dedicado na edición de 2015 aos efectos dixitais en relación coa dirección de arte e a influencia que sobre ela exerce o traspaso do “analóxico” ao dixital. -Como cambia o seu traballo no paso do físico ao virtual? -Vivín a última etapa da dirección de arte á antiga usanza, analóxica por chamarlle así. Traballei en La niña de tus ojos con Emilio Ruiz, que era un mundo con decorados e maquetas. Esa etapa da construción física das maquetas, que sempre tiñan que esta disciplinadas á posición de cámara para que funcionaran. Vivín os inicios do mundo dixital aplicado á dirección de arte e pasamos de ser unha parte do presuposto que case nin se tiña en conta, ou se tiña en conta como unha parte mínima a este momento no que realmente é unha das

O CINE EN GALICIA: UNHA APROXIMACIÓN AO ESTADO ACTUAL DENDE O PUNTO DE VISTA DA DISTRIBUCIÓN E EXHIBICIÓN

O distribuidor cinematográfico e académico Emilio Baños mandounos estas palabras sobre o cine en Galicia dende o punto de vista da distribución e a exhibición para o Anuario 2013-2014.     “Cando falamos da industria cinematográfica podemos facer unha distinción de partida entre dous grupos claramente definidos: hai unha parte creativa, que se ocupa de todo o proceso de elaboración da película, e onde se desenvolven moitos dos oficios máis característicos do cine: guionistas, actores, directores, técnicos, produtores e un longo etcétera; pero tamén hai unha segunda parte onde o matiz máis evidente é eminentemente comercial, como é a distribución e a exhibición das películas. O punto de partida é claro, dedicámonos ao mesmo: a crear historias e sensacións coas que intentamos chegar ata o público. E no medio dunha imaxe tan idílica cóase o problema. Se somos as dúas caras da mesma moeda e traballamos coa mesma materia prima, por que

AS MULLERES CINEASTAS SUBÍMONOS AO TREN DA LIBERDADE

Chelo Loureiro –produtora, delegada de CIMA en Galicia e socia da Academia- escribiu un artigo para o anuario Papeis da Academia 2013-2014 co gallo da rodaxe e a estrea do documental “O tren da liberdade” sobre as protestas a favor da retirada da lei de Protección á Vida do Concibido e Dereitos da Muller Embarazada. “E os homes tamén. Estou segura. Aínda que a mobilización partiu de organizacións de mulleres, tal e como puidemos comprobar na manifestación do 1 de febreiro que tivo por obxectivo pedir no Congreso de Deputados a retirada da lei de Protección á Vida do Concibido e Dereitos da Muller Embarazada, a cantidade de homes foi dabondo ilustrativa como para comprobar que estamos a falar dun problema que nos afecta a todos por igual, aínda que por razón obvias da bioloxía, sexamos as mulleres quen sufrimos con máis dureza as consecuencias. Dende o primeiro momento, no mes de decembro de 2013, no que Gallardón nos sorprendeu co borrador da nova lei do

NOVO CINEMA GALEGO: FORZA CENTRÍFUGA

O artigo de Xurxo González (historiador, crítico de cinema e xestor cultural) foi publicado tamén na pasada edición do anuario e fala sobre a saída da industria audiovisual galega máis alá das fronteiras da nosa Comunidade Autónoma, dende o punto de vista do novo cinema galego. "O que se denomina Novo Cinema Galego (a partires de agora escribirase coas siglas NCG)fracasou no primeiro obxectivo que se fixou: chamar a atención da administración da Xunta de Galicia. Queríase que a AGADIC se dese conta da necesidade de prolongar as boas condicións que a administración creou para que xurdira este novo xeito de facer cinema. A denominación do NCG foiunha mera transposición á actualidade das fórmulas dos novos cinemas modernos que emerxeron en Europa na década dos anos 60 e 70. O NCG foi o froito dunha política audiovisual acertada que tivo o goberno do bipartito entre 2006 e 2009 de mans da Axencia Audiovisual Galega con Manolo González no leme. Esta comparativa

AMPLA REPRESENTACIÓN GALEGA NOS 29 PREMIOS GOYA

O cine galego ten calidade/está de moda, ou iso se deduce tras coñecer as últimas nominacións dos Premios Goya 2015. O 7 de febreiro no Centro de Congresos Príncipe Felipe haberá unha gran representación de compañeiros e profesionais galegos candidatos a levarse unha estatuíña na 29 gala de entrega dos Premios Goya. A segunda película con máis candidaturas (aparece o seu título ata en 16 categorías) é “El niño”, coproducida por Vaca Films e no que cabe destacar o nomeamento de Raquel Fidalgo e Noé Montes xunto a David Martí na categoría de Maquillaxe e Perruquería. “A tropa de trapo na selva do arco da vella” coproducida entre outras por Abano Producións e Continental Producciones é finalista á mellor Longametraxe de Animación, catro anos despois da súa predecesora “A tropa de trapo no país onde sempre brilla o sol” que finalmente non se levou o prezado galardón. Nos finalistas en formato curto de animación atopámonos “Sangre de